การให้ทาน เป็นกุศลอันยิ่งใหญ่ 

          
        การให้ทาน ไม่ว่าจะเป็นทานรูปแบบไหน เป็นกุศลแรงทั้งสิ้น การให้ทาน ได้ทั้งผู้ให้และผู้รับ ผู้ให้ได้ความสบายใจ และทำให้เราลดความตระหนี่ขี้เหนียว ลดความเห็นแก่ตัวในใจเรา ลดความอิจฉาริษยา การให้ทานเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากมาก สำหรับคนโดยทั่วไป ตามพฤติกรรมของคน มักจะเข้าข้างตัวเอง แล้วก็จะตอบว่าไม่ใช่ เพราะคิดว่าตัวเองใจกว้าง งั้นเรามาลองดูกัน คุณมีอะไรที่คุณไม่ได้ใช้แล้วมั้ง เช่น นาฬิกา หรือกล้องดิจิตอล ทีวี เครื่องเสียง เสื้อผ้า ของใช้ในบ้านต่างๆ อื่นๆอีกมากมาย ถ้ามีคนมาขอ คุณคิดว่าคุณกล้าจะยกให้เค้ามั๊ยครับ เพราะไหนๆก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว เก็บไว้ก็รกบ้าน บางบ้านมีทีวี 2-3 เครื่อง แต่ดูแค่ เครื่องเดียว เอาไปแบ่งคนที่ด้อยกว่าดีมั๊ยครับ กล้าให้รึเปล่าครับ คุณเองจะรู้ในใจว่าตัวเองใจกว้างหรือแคบ ตรงนี้ไม่ว่ากันเพราะมันเป็นสิทธิ์ส่วนตัวของแต่ละคน 

        เรื่องการให้ทานมันต้องฝึกครับ ตอนแรกๆอาจจะรู้สึกเสียดายของที่ให้ทานไป แต่เมื่อทำเรื่อยๆมันจะรู้สึกเฉยๆ และสุดท้ายจะไม่เสียดาย จนถึงจุดๆนึงจะเปลี่ยนเป็นเมื่อให้จะยินดีปิติในใจที่ได้บริจาคทานไป ลองทำดูมั๊ยครับ เริ่มจากเล็กๆน้อยๆก่อนก็ได้ เช่น เสื้อผ้า รองเท้า ของใช้เล็กๆน้อยๆที่ไม่ได้ใช้แล้ว ลองค้นๆหาดูที่บ้าน แล้วเก็บเอาไว้ ถ้ามีคนเก็บขยะผ่านมาก็ยกให้เค้าไป ลองดูครับแล้วคุณจะได้ความรู้สึกดีๆที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ถ้าคุณทำอย่านี้อยู่เป็นนิจ มันจะฝั่งลึกเข้าไปในใจคุณเองโดยคุณไม่รู้ตัว คุณจะกลายเป็นคนที่เอื้อเฟื้อ ไม่ขี้เหนียว และเป็นคนจิตใจดี ไม่อิจฉา ไม่กลัวคนอื่นได้ดีเกินหน้า รู้จักช่วยเหลือคนอื่น ถ้าสังคมเรามีแต่การแบ่งปัน ประเทศเราจะเจริญกว่านี้มากเลยครับ สังคมจะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะ

        
การหาข้อมูลเกี่ยวกับการซ่อม บนเนตเป็นอะไรที่ยากเย็นมาก หาข้อมูลอยู่ทั้งวันก็ไม่เจอ โปรแกรม Clear ที่ซับหมึก เมื่อก่อนผมก็พยายามหา หายากมาก เจอก็มีแต่เอามาขายกัน ผมเองก็ได้มาฟรีๆ ก็เอามาแจกกันฟรีๆ บนเวปนี้แหล่ะครับ หน้า Download    หากมีโปรแกรม ใหม่ๆจะเอามาลงเพิ่มเติมให้ครับ การซ่อมบางอาการเราก็ยังไม่รู้ และพยายามค้นหาบนเนต ก็ไม่มีใครเค้าเอามาบอกกัน ด้วยเหตุผลอะไรมากมาย เช่นหวงความรู้หรือ ทางธุระกิจ หากคนรู้เยอะก็จะแย่งรายได้ตัวเองไป หรืออาจจะรู้แต่ไม่ได้ใช้เนตไม่รู้จะเอาข้อมูลไปแจกที่ไหน แต่ด้วยเหตุผลอะไรมากมาย ก็เป็นสิทธิ์ส่วนตัวของแต่ละท่าน ส่วนตัวผมคิดว่า ความรู้มันอยู่กับตัวเรา เมื่อเราสอนคนอื่น ความรู้เรามันก็ไม่ได้หายไปไหน เลยไม่รู้จะหวงไปทำไม ไม่ได้ออกตัวว่าเก่งนะครับ แต่ก็รู้เท่าที่พอจะตอบได้ ไม่มีใครรู้ทุกอย่างในโลกครับ มันต้องเกิดการแลกเปลี่ยนกัน จรวดที่ว่ายาก ก็ไม่ได้สร้างโดยคนๆเดียว เค้ารวมเอาผู้รู้ทุกแขนงมาช่วยกัน เพราะมันต้องเกี่ยวกับ บรรยากาศ  ดิน น้ำ เหล็ก ไฟ โครงสร้าง อาหาร อิเล็กทรอนิกส์ ไฟฟ้า อากาศยาน กลไก เครื่องยนต์ เชื้อเพลิง อื่นๆเยอะแยะ กว่าจะออกมาเป็นจรวด ใช้คนเก่งๆ เป็นหมื่นคน หากคุณมีความรู้เรื่องอะไรก็สามารถส่งมาให้ร้าน เพื่อแผ่แพร่ต่อให้คนอื่นได้นะครับ  ส่งมาได้ทุกเรื่อง ความรู้ที่คุณรู้ คนอื่นอาจไม่รู้ก็ได้ เมื่อคุณเห็นบทความของคุณมีคนอ่าน คุณจะรู้สึกปลื้มสุดๆ ความสุขจากการแบ่งปันเงินซื้อไม่ได้ครับ หาจากร้านขายของชำก็ไม่ได้ด้วย แต่หาได้ที่นี่ครับ ส่งเรื่องของคุณมาเราจะลงให้ และให้เครดิตกับคุณด้วย ว่าส่งมาโดยใคร

        เมื่อครั้งพุทธกาล
พระอนิรุท ท่านถามพระปัจเจกพระพุทธเจ้า เรื่องการให้ทาน ว่าเมื่อเราทำทานแล้วเราอุทิศให้คนอื่นบุญเราจะหายไปมั๊ย พระพุทธเจ้าจึงตอบว่า เมื่อเราทำบุญ บุญของเราย่อมมีแล้ว เราจะให้ใคร บุญเรานั้นก็จะยังคงอยู่เหมือนเดิม ท่านเปรียบเหมือน เรามีบุญ เหมือนเรามีคบไฟ ที่มีไฟติดอยู่ เมื่อเราเอาไฟไปต่อให้กับคนอื่น ไฟของคนนั้นก็ติดขึ้นมา ส่วนไฟของเราก็ยังสว่างดังเดิมไม่ได้หายไปไหน ฉันใดก็ฉันนั้น

        การให้ทานด้วยความรู้ก็เหมือนกัน เราแบ่งปันความรู้ให้คนอื่น ความรู้เราก็ไม่ได้หายไปไหน ยังคงอยู่เหมือนเดิม แล้วเราจะหวงไปทำไม ผมอยากจะเห็นสังคมเราแบ่งปันน้ำใจให้กัน ผมไม่ได้เป็นผู้รู้ไปทุกเรื่อง ผมก็จะบอกได้เท่าที่ผมรู้ หากต้องการสอบถามอะไรก็สามารถ สอบถามได้ที่ webboard ของร้านได้ครับ ถ้ารู้ก็จะตอบให้ครับ หรือมีท่านอื่นที่มีความรู้มาตอบ           

 

 

 

                                                                                    เขียนโดย   Webmaster     วันที่   8   กันยายน    2552